Gevend ontvangen!

Onderweg naar een afspraak rijd ik over de Zeelandbrug. Ons Zeeland blijft een prachtig land in zee. Bijzonder dat 2 eilanden op 5 kilometer afstand liggen en je nu zo ertussen heen en weer kan rijden met de auto. Onwillekeurig denk ik aan tijden dat de brug er niet was, dat mensen met de boot gingen en er veel meer tijd mee gepaard ging om te komen waar ik nu met de autozo snel ben. Ik voel me dankbaar in 2019 te leven. Wat een rijkdommen hebben we en wat een uitdagingen om daar goed mee om te gaan. Mijn doel na de brug is een gesprek met 2 zussen.

Als sterven zonder lijden in liefde wordt ontvangen, zet dat meteen een toon. Uiteraard is er in elke situatie na een overlijden een gevoel van onmacht. Een mysterieus gevoel dat nabestaanden bekruipt als iemand sterft. Dat vraagt van mij als dienstverlener in ieder geval openheid, rust, ruimte, geduld en begrip. Per situatie dus wisselend en elke keer als ik na een melding van overlijden telefoneer of aanbel, is mijn instelling: 'jij mag er zijn, echter het gaat niet om jou!'

Dynamische ontmoeting

De uitvaart van een moeder die besproken werd in een warmhartige situatie. De zussen vertelden over wat vooraf ging aan het overlijden, over de uitvaartwensen en ze beantwoordden mijn vragen. Zij gaven inzicht in een stukje verleden en heden, waarin zij hun moeder los mochten laten. Een dynamische ontmoeting met hun ervaringen na de uitvaart van hun vader, gecombineerd met beeldvorming over hoe nu de uitvaart van moeder vorm te gaan geven. Ja, er zijn uiteraard vaste patronen bij een uitvaart. En ja, vanuit 'standaard-denken' krijg je eerder 'standaard-handelen' dan - zoals ook bij mevrouw - wanneet je met open vizier de uitvaart van die unieke persoon tegemoet gaat.

Een laatste keer geven!

Samenwerkend met de zussen en hen inspirerend, werd de uitvaart in kaders geplaatst en ingericht. Mevrouw bleek een gevende mentaliteit te hebben: geven vond zij van grotere waarde dan nemen! De uitvaart vond informeel plaats, bijna ontspannen. Alle tijd werd ervoor genomen en de sfeer was overweldigend. Samen met belangstellende familie werd mevrouw centraal gesteld.

Het defilé was heel bijzonder: wanneer de aanwezigen langs de uitvaartkist liepen, kregen zij van de dochters een prachtige bloem. Op gepaste afstand nam ik het waar, onder de indruk en met gepaste trots na de gezamenlijke inspanningen. De vazen met bloemen werden leger. De mensen vertrokken of bleven staan met een mooie bloem in de handen als dankbare herinnering aan mevrouw. Haar dochters deelden ze namens hun moeder uit.

Een laatste maal geven! Aan de emoties kon je merken dat de bloemen intens werden ontvangen. Een daad van gevend ontvangen!

Arjen van de Hee is uitvaartverzorger bij Yarden & van de Hee en vertelt over zijn belevenissen in zijn werk.

Cookies