Herdenken met een gedicht

Afscheid nemen van overleden dierbare is altijd zwaar. Vaak helpt het om aan iemand terug te denken en de mooie dingen te herinneren. Voor veel mensen helpt het om te herdenken door middel van het schrijven van een gedicht. Dit mooie gedicht kregen wij van Henk Ossentjuk.

Heimwee met een Glimlach

Wanneer ik nog éénmaal bij je kon zijn
Dan……… dan zou ik stil blijven zitten en je vertellen
Wat mijn hart je nog zó graag zeggen wil……
Het zijn geen grote woorden, geen zinnen zonder einde
Ik zou alleen maar heel even graag nog één keer bij je zijn.

Dan nam ik jouw beide handen liefdevol in die van mij
Ik keek dan in jouw ogen, terwijl ik nog één keer zei
Hoeveel ik van je hou, hoeveel ik je vandaag nog mis
Hoe leeg het leven van alledag soms nog voor me is.

Maar ik zou ook naar je stralen… met een glimlach van dankbaarheid
Voor de liefde die we deelden, die ons bindt en nooit verdwijnt
Als ik denk aan jou en dat je bent gegaan, het leven leef ik iedere dag
En denk aan jou, met heimwee in een glimlach.

Henk Ossentjuk.

Heeft u zelf ook een gedicht geschreven en wilt u dit graag delen om anderen te helpen? Laat het hieronder achter in de reacties.

8 Reacties

  1. Patricia van Meerkerk   15.32, 8 november 2014

    Voor altijd dichtbij

    Als ik me verdrietig voel
    en ik je heel er mis
    dan doe ik mijn ogen even dicht
    en is het of alles weer goed is

    Want als ik aan jou denk
    dan zie ik je zo voor me
    en al kun je niets meer zeggen
    ik luister en ik hoor je

    Altijd als ik aan jou denk
    dan voel ik je armen om me heen
    je geeft me de kracht om door te gaan
    ik ben niet meer alleen

    Zodra ik maar even aan jou denk
    ben je hier, voor mij
    In mijn hart en in mijn gedachten
    voor altijd dichtbij.

    Patricia van Meerkerk

  2. Yarden Webcare   11.08, 10 november 2014

    Beste Patricia,

    Wat een prachtig gedicht. Heel erg bedankt voor het delen.

    Met vriendelijke groet,
    Yarden Webcare ^LB

  3. ruud wiegman   13.28, 3 april 2015

    mijn moeder
    Een bijzondere vrouw was Zij
    Trots zijn wij op haar.
    Alles heeft ze ons gegeven
    Liefde tot het einde van haar leven.

    Je bidt dat hij sparen zou
    Omdat je van haar houdt.
    Heelaas de strijd om het leven
    Heeft zij niet gewonnen,
    Maar wel de liefde waar het is om begonnen
    Bedankt mam, voor wie je was.

    Je probeerde altijd de vrede in huis te bewaren,
    Maar nooit de nobel prijs gehad.
    Je was de beste kok,
    Maar nooit vier sterren gehad.
    Je was de beste actrice
    Zonder je eigen emoties te tonen,
    En toch nooit een Oscar gekregen.
    Je was de beste moeder en daarom,
    Altijd een plek in ons hart heb gekregen.

    Er zijn geen woorden voor een zieke
    Van wie je weet; Zij redt het niet.
    Je streelt haar wang
    Je ziet haar ogen,
    Je bent bevangen door verdriet.
    Toch ben je dankbaar voor haar einde,
    Dat na zoveel moedig strijden kwam
    Omdat het niet alleen haar leven nam,
    Maar ook haar lijden overnam.

  4. Manola Sint Jago   15.26, 22 april 2020

    Ik rouw iedere dag om een moeder die ik niet ken.

    Iedere dag rouw ik om een moeder die ik nooit heb gekend.
    Iedere dag rouw ik om een moeder die ik nooit heb gezien.
    Iedere dag rouw ik om een moeder die ik nooit heb gevoeld.
    Iedere dag rouw ik om een moeder die ik nooit heb gesproken.

    Iedere dag is voor mij een zoektocht naar wie ik ben
    en waar ik vandaan kom en waarom ik er zo uitzie.
    Van wie heb ik mijn krullen en van wie heb ik die lange benen.
    Allemaal vragen waar ik nooit antwoord op zal krijgen.

    Op de dag dat ik geboren ben, verliet je deze aarde en mij.
    Ik bleef achter in een koude couveuse, zonder jou en zonder liefde.
    We konden geen afscheid nemen van elkaar, het was in één keer voorbij.
    Jij vloog naar een hemel en ik bleef achter met de vraag wat God bezielde.

    Lieve moeder, ik mis je iedere dag van mijn leven.
    De pijn, het verdriet en het enorme gemis zijn met elkaar verweven.
    Al is het heel vreemd om iemand te missen die ik niet ken.
    Om jou iedere dag te zoeken in een vreemd gezicht, waar ik ook ben.
    Maar toch voel ik die leegte en iets klopt gewoon niet in dit wezen.
    Een gevoel dat ik niet kan plaatsen en ook nooit zal begrijpen.

    Uit mijn gedichtenbundel "In gesprek met mijn moeder", 2019.

  5. Anoniem   16.29, 2 mei 2020

    Dag Manola,

    Wat een bijzonder mooi gedicht. Prachtig en mooi geschreven.
    Je bent zeker ook een bijzondere vrouw!

    Groetjes.

    J

  6. Anoniem   17.50, 11 mei 2020

    Heel mooi gedicht Manola.
    Ontroerend. Groetjes Ruthmila

  7. Anoniem   20.02, 13 juli 2021

    Ik schreef dit altijd wanneer ik jou miste
    Als ik je niet wou vergeten
    Als ik verlangens had
    Dromen die nooit zouden uitkomen
    Als ik wilde weten waarom ik van je hou
    Als ik het niet snapte
    Alles oneerlijk vond
    Boos was
    Verdrietig was
    Ontroostbaar
    Moedeloos
    Onbegrijpend
    Opstandig
    Wanneer ik aan je dacht
    Bij je wilde zijn
    Wist dat het nooit zou gebeuren
    Hoopte dat je terugkwam
    Als ik mijn hart wilde luchten
    En dat bij niemand anders kon
    Wanneer ik me alleen voelde
    Zo eenzaam
    Alsof niemand me begreep
    Alsof ik de enige in de wereld was
    Als ik begreep
    Dat je nooit meer terug kon komen
    Dat ik hier was en jij daar
    Daar waar ik je nooit zou kunnen bereiken
    Wanneer ik besefte
    Dat ik van je hield
    Lief zusje
    Dan schreef ik dit

    Dit is niet echt een gedicht, meer alles wat ik dacht, maar toch wilde ik dit delen. Ik ben 13 jaar, en alles moest er even uit, want er is niemand anders bij wie dit kan. Sorry...

Geef uw reactie

Uw persoonlijke gegevens worden niet gebruikt voor commerciële doeleinden en ook niet doorgegeven aan derde partijen.

Cookies