Kinderen en de uitvaart

Voor veel ouders een enorm dilemma. Hoe help ik mijn kind bij het overlijden van zijn of haar oma? Hoe betrek ik mijn kind op een juiste wijze bij het afscheid? Laat ik mijn kinderen afscheid nemen van hun overleden oma? En wat te doen op de dag van de uitvaart? Zijn ze oud genoeg om mee te gaan?

Vragen

Regelmatig word ik met deze vragen van ouders geconfronteerd. Ik ervaar de zorg om hun kind te beschermen tegen de gevoelens en het verdriet dat een overlijden met zich meebrengt. Ik snap deze zorg, maar het verlies van een dierbare is onontkoombaar in ieder mensenleven. Voor ouderen en voor jonge mensen.

Openheid

Ik heb ervaren dat hoe opener ouders met de dood omgaan, hoe beter kinderen dit ook zullen doen. Weliswaar op een andere manier vanwege hun totaal andere belevingswereld. Maar één ding staat voor mij vast; hou uw kind niet weg van het overlijden en het afscheid van iemand die dicht bij uw kind heeft gestaan.

Is het dan niet schadelijk voor hun kinderziel? Een logische vraag, want hoe oud moet je kind zijn, wat is het juiste moment, de juiste manier om je kind met de dood te confronteren? Zeker als het fenomeen dood en de consequenties ervan hun bevattingsvermogen te boven gaat.

Boeken

Gelukkig zijn er allerhande boekjes voor ouders van kinderen die hen informeren en helpen hier mee om te gaan. Hoe beleven kinderen het afscheid, hoe gaan ze om met verlies? Wat zeg ik wel en wat zeg ik niet? Hoe leg ik uit wat cremeren, wat begraven is?  Eén ding hebben al deze boekjes gemeen; je kunt en mag je kind met de dood confronteren. Hierbij is het belangrijk om je te realiseren dat kinderen op hun eigen, specifieke manier met verlies omgaan en zelf hun grenzen aangeven.

Afscheid van Omi

Vorige week deed zich hiervan een mooi voorbeeld voor. De 7-jarige kleinzoon van Omi was op zaterdag voor een familiebezoek meegekomen met zijn ouders. Hij vond het allemaal te spannend en te eng om de rouwkamer binnen te gaan en zijn opgebaarde Omi te zien. Zijn ouders vonden dit moeilijk en hadden al bijna spijt van de beslissing om hun zoontje mee te nemen. Op zondag was hij er echter weer bij, trots op zijn voor Omi gemaakte tekening en wat schetste de verbazing van zijn ouders; met de tekening in de hand liep hij naar de open uitvaartkist toe, klom op een naast de kist staande poef en legde de tekening bij Omi in de kist. Vervolgens keek hij zeer aandachtig naar haar handen en vroeg of hij Omi’s handen mocht aanraken. Ja hoor, maar ze zijn wel erg koud. Zijn kinderhand reikte desondanks onbevreesd naar haar handen, raakte ze aan om vervolgens te vragen: ‘mag ik nu buiten gaan voetballen?’

Meer weten?

Dit is een mooi voorbeeld uit mijn praktijk. Natuurlijk reageert niet ieder kind hetzelfde en kent u uw kind beter dan wie dan ook. Maar te veel bescherming kan averechts werken en die lans wil ik met deze column graag breken.

Bent u geïnteresseerd hoe u als ouder u kind kan helpen en ondersteunen bij de dood van een dierbare? Zoekt u een voorleesboekje of een doe-herinneringsboekje voor uw kind? Loop even bij me langs of neem contact met mij op.

John Heskes.

John Heskes, uitvaartverzorger bij Yarden & John Heskes Uitvaartzorg in Hoek van Holland.

Cookies