Stilte alstublieft!

De aanloop naar de uitvaart: de planning ervan samen driemaal doorgenomen. De muziek en speech is twee dagen voor de uitvaart in orde. Sinds de melding van overlijden bekend is tot aan de uitvaart luister ik intens naar wensen en bied een luisterend oor voor wat er speelt. Meestal is er wel een bepaalde vorm van zenuwachtigheid vooraf bij de familie. Dat komt door het eenmalige karakter. De familie ging voor vertrek nog even naar het toilet, checkten zaken, is de tekst wel mee? Wie heeft de huissleutel? Weet Arjen al van die sprekerswisseling (check, uiteraard)….bij binnenkomst van de uitvaartlocatie bekeken we eerst samen of alles naar wens stond.

Een telefoon gaat af

Nu moet mij even iets van het hart. Al geruime tijd valt het mij op dat in de ontvangstruimte een zekere drukte van belang kan zijn. Soms moet ik mijn stem verheffen om aandacht te vragen en stel mondeling en schriftelijk de vraag of men de mobiele telefoon uit wil zetten. Veel mensen deden dat bij deze uitvaart ook. De uitvaart begon. De familie zat reeds in de aula en het eerste muzieknummer werd ingezet. Pianissimo startte de muziek. U dient te weten, dat de familie veel moeite heeft gedaan om mooie en passende muziekstukken te kiezen. Vriendelijk verzocht ik de genodigden om naar binnen te gaan. Het komt regelmatig voor dat dit druk pratend gebeurt: zelfs lachend over wat zoal is meegemaakt. Is men zich wel bewust van de muziek of de ruimte die ze betreden? Ik maande tot stilte, maar een gesprek blijkt belangrijker. Ook tijdens het afscheid, terwijl mooie woorden werden gesproken door familie en vrienden waren er mensen waar de aandacht elders bij was. Dat mag natuurlijk, maar dan vraag ik mij af: “Hoezo ben je hier?”
Tijdens een prachtig ingetogen nummer op een intiem moment gecombineerd met de getoonde foto….een telefoon gaat af! Mijn ogen kijken de telefooneigenaar aan met enige dwang, mijn lippen glimlachen want ik zie dat men echt schrikt, echter mijn tanden knarsen binnensmonds. Weg stilte, weg chemie!

De stilte was maar even...

Na het plechtige afscheid heerste er in de koffiekamer een sfeer van ontlading. Herinneringen werden opgehaald en dat was fijn te zien. Ik zag mensen hun telefoon aandoen bij het naar buiten gaan en ja hoor… We hebben een beller! De stilte was maar even… 

Arjen van de Hee is uitvaartverzorger bij Yarden & van de Hee en vertelt over zijn belevenissen in zijn werk.

Cookies