Warme dankbare gevoelens

U leest het vast wel vaker onderaan een overlijdensadvertentie. Een zin als: 'Wij willen de medewerkers en vrijwilligers danken voor de liefdevolle zorg aan onze moeder gegeven.' Niet een standaardzinnetje dat zomaar onderin een advertentie wordt gezet. Achter deze zin steekt naar mijn ervaring altijd een wereld aan warme gevoelens.

Gevoelens die de overledene bij leven en de nabestaanden ervaren hebben over de wijze waarop verzorgenden, medewerkers en vrijwilligers er voor hen en de overledene in de laatste levensfase zijn geweest. En zonder andere instellingen tekort te willen doen, wil ik hier op deze plaats toch graag de medewerkers en vrijwilligers van de hospices in onze omgeving een pluim geven.

Een wens die ingevuld kon worden

Vorige week had ik een uitvaart van een vrouw die slechts 19 weken na haar slechtnieuwsgesprek kwam te overlijden. Aanvankelijk werd zij liefdevol door haar kinderen in huis genomen, maar met het verslechteren van haar lichamelijke conditie werd de zorg intensiever. Een zorg die voor haar kinderen niet meer op te brengen was in combinatie met hun gezin en werk.

Gelukkig had moeder met vooruitziende blik al eerder aangegeven haar laatste levensperiode in het Hospice Beukenrode door te willen brengen. Een wens die ingevuld kon worden toen bleek dat er al snel en op het juiste moment een plekje voor haar beschikbaar kwam.

In een warm bad

De periode die volgde werd door diverse sprekers tijdens de afscheidsbijeenkomst gememoreerd. Moeder kwam in een warm bad terecht. Niet alleen dankzij de niet-aflatende zorg van de aanwezige vrijwilligers en de zorgvuldige begeleiding van de verpleegkundigen, maar in belangrijke mate ook door de huiselijke omgeving binnen het hospice en de warmte en aandacht die werd gevoeld en gegeven aan moeder, haar kinderen en kleinkinderen.

Bijzonder is dat de gewone dingen van het leven hier doorgang kunnen vinden: buiten in bed samen met je familie van de voorjaarszon genieten. Ondanks alle beperkingen met zijn allen aan tafel kunnen om met elkaar te eten. En mocht een gast trek hebben in een broodje kroket of een ijsje; er wordt direct voor gezorgd met het credo: ‘nu doen want mogelijk is er geen morgen meer’.

Ruimte voor emoties, voor een lach en een traan

Ja, in een hospice, de plaats waar de dood zo dicht bij is, wordt het leven geleefd en is er ruimte voor emoties, voor verdrietjes, voor een lach en een traan. Ruimte voor een gesprek over je gevoelens, je eventuele angsten over de naderende dood. Ruimte om emotioneel dichter bij elkaar te komen.

Wat een prachtige instelling toch eigenlijk. Geen wonder dat bij de nabestaanden, ondanks het verdriet, warme gevoelens en dankbaarheid jegens de medewerkers en vrijwilligers van het hospice overheersen.

John Heskes, uitvaartverzorger bij Yarden & John Heskes Uitvaartzorg in Hoek van Holland.

Cookies