De erehaag

Ik rijd het boomrijke laantje in, een korte laan die uitkomt bij een plein. Om het plein staan vrijstaande huizen, allemaal met een tuin.

Een ander afscheid dan ‘normaal’

Eenmaal binnen verwelkomen de man van Corry en hun twee zoons mij. Mijn jas wordt
hoffelijk aangenomen en de koffie staat direct voor me klaar. De man vertelt over het ziekbed en overlijden van zijn echtgenote. Het is snel gegaan. Dan wordt duidelijk dat Corry graag een ander afscheid wilde dan ‘normaal’. Ik voel de spanning: de hele familie wil weten of haar laatste wensen in vervulling kunnen gaan.

Uitvaart thuis organiseren

Corry overleed de avond ervoor in het ziekenhuis en had aangegeven dat ze na haar overlijden niets liever wilde dan meteen weer naar huis, naar het laantje. De hele uitvaart wilde ze thuis georganiseerd hebben. Zij zou dan in de huiskamer bij de openslaande deuren liggen en uitkijken op de tuin grenzend aan het bos in vrolijke herfstkleuren. Een kist wilde ze niet, liever lag ze in een mand. Een afscheid thuis, met familieleden, goede vrienden en alle buren uit het laantje. ‘We gaan ervoor zorgen dat ze de uitvaart krijgt die ze wilde’, geef ik aan. De opluchting is voelbaar. Corry had zorgvuldig de muziek en de sprekers gekozen en er moest geproost worden op haar.

Een cateraar en de uitvaartbus

We bespreken dat een cateraar de hapjes en drankjes thuis verzorgt en kiezen een crematorium in de buurt dat goed bij Corry past: in de bossen met een lange oprijlaan. Voor de rouwstoet bestellen we de uitvaartbus, zodat ze ook na het afscheid thuis nog zo lang mogelijk allemaal samen bij Corry zijn.

Nog tijdens het gesprek ontvangen we Corry thuis en brengen haar naar de geliefde plek bij de tuindeuren. Ze kijkt tevreden uit op de tuin, de zon laat haar niet in de steek. Ik denk nog ‘wat een serene rust’.

Ongedwongen sfeer

De dag van haar uitvaart is een heldere vrijdagmiddag in oktober en de muziek die iedereen zo aan haar doet denken draait zachtjes op de achtergrond. Corry ligt in een ronde kist met rieten randen. Eén van de gasten, een goede vriend, vertelt over haar grote hart voor mensen, de zoons staan er verslagen bij. De ongedwongen sfeer maakt veel verdriet los. Corry had
veel liefde gegeven. Nu was iedereen hier, in haar huis en bij haar tuin, voor haar.

Erehaag

Haar echtgenoot sluit af met aangeslagen stem en een laatste lied. Veel handen brengen haar vervolgens naar buiten. Door een erehaag dragen ze haar dan door het laantje naar de rouwbus. In een rustig tempo rijden we naar het crematorium, in mooie stilte.

In de eerste schemer komen we aan bij het crematorium en groeten haar voor het laatst.

Elga de Brave is uitvaartverzorger bij Yarden & de Brave Uitvaartzorg.

0 Reacties

Geef uw reactie

Uw persoonlijke gegevens worden niet gebruikt voor commerciële doeleinden en ook niet doorgegeven aan derde partijen.

Cookies