Familie in de watten leggen

Vrouwen hebben warmte en details gebracht in de wereld van de uitvaartbranche. Ze werken meer vanuit de emotie.

Toen ik net begon kwamen er langzaam maar zeker meer vrouwen in de uitvaartbranche werken. Daarvoor vond ik het eerlijk gezegd een echte mannenwereld en vooral stijf en zwart. Vrouwen hebben er in mijn ogen warmte en details in gebracht. De familie in de watten leggen en ze persoonlijke aandacht geven was in die tijd vernieuwend. Voor mij is dat altijd heel gewoon geweest, dat heeft misschien ook te maken met wie ik zelf ben. Ik heb het mooi gevonden om aan die verandering in de uitvaartbranche mee te werken.

Details maken het af

Yardenhuis Steenbrugge in Diepenveen ligt vlakbij Deventer en is voor de meeste mensen in onze regio de meest logische plaats om afscheid te nemen. De aankleding van het crematorium is onlangs helemaal veranderd. De kleuren zijn warmer en dat maakt het allemaal wat persoonlijker binnen. Het zijn de kleine dingen die ertoe doen. Je onderbewustzijn registreert dat. Een plantje hier, een kaarsje daar, dat zijn de details die het afmaken.

Persoonlijk tintje

Het afscheid zelf krijgt ook steeds vaker een persoonlijk tintje. Dat kun je ook in de hele kleine dingen stoppen. Dat hoeft echt niet allemaal extreem en ‘anders’. Hier in de buurt wordt er vanuit de (katholieke) achtergrond veel waarde gehecht aan tradities. Ook bij een afscheid in het crematorium kunnen we daar vorm aan geven.

Kaarsjesritueel

Zo hebben we vaak te maken met grote gezinnen en nemen niet alleen volwassenen, maar ook kinderen en kleinkinderen afscheid van hun dierbare. Dan vind ik het heel mooi om een kaarsjesritueel uit te voeren. Eigenlijk een heel oud ritueel, ontstaan vanuit religie. Rituelen blijven en krijgen vaak, heel mooi, een ander tintje. Ze komen wel ergens vandaan en dat waarderen mensen.

We hebben allemaal licht nodig, ook de mensen die overgaan. En aan de kaarsjes geven we extra betekenis mee. Kleinkinderen kunnen bij het aansteken van een kaarsje bijvoorbeeld een fijne herinnering vertellen of wat opa of oma voor ze heeft betekend: “Opa heeft me leren vissen”, “De soep van oma op zondag vond ik altijd zo lekker”. Kinderen weten dat vaak heel mooi te verwoorden. En ook kinderen hebben recht op de ervaring om afscheid te nemen.

Kinderen durven vaak meer dan we denken

In de voorbereiding is het mijn taak om aan te voelen of de familie eraan toe is om de kinderen mee te nemen en om ze te betrekken bij het afscheid. Vanaf een jaar of 4 krijgen kinderen toch al heel veel mee. Ouders kennen hun eigen kind het best. Een kaarsjesritueel is dan al een mooie stap om de kinderen erbij te betrekken. Kinderen kunnen ook een tekening maken die mee de kist in kan of een klein gedichtje voorlezen. Ze durven vaak meer dan wij denken.

En worden ze wat ouder, dan spreken de kinderen ook wel. De levenswijsheid van deze jongeren, die dan blijkt uit hun verhaal, is ontroerend. Daar kan ik zelfs als uitvaartverzorger erg door geraakt worden.

Livemuziek

Persoonlijk vind ik het ook altijd erg mooi wanneer er livemuziek is. Het doet iets met mensen wanneer iemand plaats neemt achter de vleugel bij een afscheid. En het raakt mensen wanneer een kleinkind op een blokfluit iets ten gehore brengt. In Diepenveen weet ik dat het kan. Daar helpen ze graag mee om ook die details mogelijk te maken. Voor mij is dat erg fijn samenwerken.

Een afscheid krijgt toch een hele andere lading wanneer de familie, en vooral de kinderen en kleinkinderen, persoonlijk betrokken worden bij de uitvaartdienst. Over de invulling hiervan, zelfs in de kleine details, denk ik graag met ze mee. Dat is mijn persoonlijke bijdrage.

Vera Bestebreurtje is door Yarden geïnterviewd om haar persoonlijke verhaal te vertellen. Ze werkt bij Uitvaartverzorging Roelofs in Deventer.

0 Reacties

Geef uw reactie

Uw persoonlijke gegevens worden niet gebruikt voor commerciële doeleinden en ook niet doorgegeven aan derde partijen.

Cookie-instellingen