Slagroomsoesjes

Slagroomsoesjes

Nadat moeder was overleden brachten we haar naar het uitvaartcentrum. Haar dochter had allerlei persoonlijke spullen verzameld zoals doeken, schilderijen en beeldjes om de rouwkamer mee in te richten en zo een eigen sfeer te creëren. Zelfs het bordje naast de toegangsdeur van de rouwkamer kreeg een persoonlijke foto!

De dochter was veel bij haar moeder en bracht iedere keer veldbloemen mee die ze om haar moeder heen legde. Haar moeder hield enorm van de natuur en samen hadden ze veel wandelingen gemaakt. Met de veldbloemen haalde ze de natuur een beetje naar haar moeder toe.

De dag van de uitvaart

Op de dag van de uitvaart begeleidde ze haar moeder naar de rouwauto, helemaal alleen. De plechtigheid zou in kleine kring gehouden worden. De familie wachtte de rouwauto op bij de poort van het crematorium. Samen begeleidden zij haar naar de ingang van het crematorium en brachten haar de aula binnen. Bij binnenkomst speelde een mooi klassiek nummer.

Ondertussen brachten de familieleden persoonlijke spullen naar binnen en plaatsten die rondom de kist. Zo had de zoon 2 dwarsfluiten bij zich die hij zorgvuldig bij de kist neerlegde. Alle spullen werden in alle rust en met heel veel liefde geschikt rondom de kist. Iedereen was er op zijn eigen manier. De een wachtte stil af wat er ging gebeuren en de ander redderde met de bloemen en foto’s.

Slagroomsoesjes

De aanwezigen namen plaats op de banken en de dochter nam het woord. ‘Ik wil niet zoveel zeggen en het ook niet formeel maken. Laten we mooie herinneringen ophalen en die met elkaar delen. En er zijn slagroomsoesjes! Want slagroom, daar kon mijn moeder niet genoeg van krijgen.’

We deelden de soesjes uit en er klonk een muziekstuk van Chopin. Tijdens het muziekstuk liep de dochter neuriënd heen en weer. Ze dirigeerde de muziek met grote armgebaren en ging er helemaal in op. Ze vertelde dat het haar moeders favoriete muziekstuk was en dat dirigeren deden ze vaak samen, genietend van de muziek.

Herinneringen ophalen

De aanwezige familieleden haalden samen herinneringen op. Ze hadden zich op de banken een beetje naar elkaar toegedraaid en wisselden mooie verhalen uit. En af en toe werd er een lekker slagroomsoesje gegeten. De zoon had nog niet zoveel gezegd en drentelde wat heen en weer, tot hij zijn dwarsfluit pakte.

Onder begeleiding van de muziek floot hij een prachtig lied. Hij vertelde dat hij op aanraden van zijn moeder dwarsfluit was gaan spelen. Zijn moeder genoot er altijd erg van als hij voor haar speelde. Mede daarom is deze hobby van grote betekenis voor hem. ‘Ik vind veel troost in het spelen, alsof ze me nog steeds hoort’, zei de zoon.

Persoonlijk afscheid

Wat deze uitvaart zo bijzonder maakte, was dat iedereen op zijn eigen manier afscheid nam. Onder begeleiding van de dwarsfluit, die zachtjes speelde, verlieten alle aanwezigen de aula. Een hele eigen invulling van het afscheid, niet vastomlijnd en zonder draaiboek. Warm, mooi en met heel veel liefde!

Elga de Brave is uitvaartverzorger bij Yarden & de Brave Uitvaartzorg.

2 Reacties

  1. Monique Orriëns   21.43, 17 juli 2018

    Mooi persoonlijk verhaal, Elga!

  2. Sonja Graal   16.00, 19 juli 2018

    Prachtig Elga.

Geef uw reactie

Uw persoonlijke gegevens worden niet gebruikt voor commerciële doeleinden en ook niet doorgegeven aan derde partijen.

Cookie-instellingen