De boom staat symbool voor het leven

Herinneren

Het is een mooie dag en we varen met een boot door de Utrechtse grachten. Om mij heen mensen die me nabij zijn. Aan degenen die het dichtst bij me zitten, vertel ik over mijn werk als humanistisch spreker bij uitvaarten.

Ik vertel hoe ik me afstem op de familie waar ik kom en hoe ik meebeweeg in hun belevingswereld terwijl ik tegelijkertijd gepaste afstand houd. Over hoe ik een tekst van de uitnodiging voor de uitvaartceremonie vaak combineer met de rode draad van het leven dat geëindigd is…

Als voorbeeld geef ik een tekst in eenvoudige Drentse bewoordingen:

De boom is een biezonder ding

Op zien verjoardag kreg e een ring

En is der ’t ende van de dingen

dan komp er nog herinneringen…

De betreffende familie spreekt liefdevol over de overleden vrouw van boerenkomaf die haar hart en haar huis altijd heeft opengesteld voor wie daar behoefte aan heeft.

De tekst van het In Memoriam pas ik daar op aan en door met taal en metaforen te spelen ontstaat een levendig geheel. Ik eindig tenslotte met:

…ben ik dit levensverhaal begonnen met het gedicht over de boom…

Wanneer ik de vergelijking met een boom aanhoud dan zou ik uit kunnen komen bij zo’n stoere zomereik die vaak op de boerenerven in Drenthe geplant wordt als ‘hout voor later’…  Het is

… een boom met een stevige basis doordat ze goed geworteld is

… zo’n krachtige boom waar je heerlijk tegenaan kunt leunen

… een boom waarvan het bladerdak je beschutting biedt

… een boom met takken die naar je uitreiken

… een boom waar je met gemak je naam in kunt kerven zodat je zeker weet dat je in haar hart zit

… een boom met hout voor later, zodat je je voor altijd kunt verwarmen aan haar herinneringen…

En dan ineens zie ik tranen opwellen bij een tafelgenoot... Mijn woorden hebben haar – onbedoeld – geraakt op een manier waar zij alleen zelf weet van heeft… We kijken elkaar aan en het is goed.

Herinneringen…

Natuurlijk, je kunt ze oproepen op bepaalde tijd en plaats en de manier waarop is voor iedereen anders. De één houdt ervan om het in gezelschap te doen, de ander prefereert juist een stil plekje… En soms… soms springt een herinnering je eenvoudigweg in het gezicht als je er het minst op bedacht bent. Zoals tijdens een zonnige middag op een boot in een Utrechtse gracht.

Geef uw reactie

Uw persoonlijke gegevens worden niet gebruikt voor commerciële doeleinden en ook niet doorgegeven aan derde partijen.

Cookies