Ze laten wat achter...

Ze zijn jong. Ze worden ziek. Beiden willen beter worden: het tienermeisje en de jonge vader. Ze blijven hopen en vechten. En ze hebben allebeide één grote wens: laat anderen dit niet gebeuren.

Zij is de enige dochter in het gezin van vader, moeder en 3 broers. Vol levenslust! Haar 17e verjaardag viert ze groots, samen met familie en lieve vrienden. Ze heeft plezier in school en droomt van later. Ze wil met het diploma op zak eerst een jaartje backpacken down under en daarna in een mooie praktijk gaan werken. Ze heeft zoveel plannen, voor later. Dan wordt  ze ziek, ongeneeslijk en onbegrijpelijk.

Hij is een jonge vader van bijna 30 jaar. Zijn zoontjes springen om hem heen, trekken aan zijn been en vechten om zijn aandacht. Hij is een familieman. Houdt van zijn vrouw en zijn kinderen. Hij heeft alles wat hij zich kon wensen. Dan wordt hij ziek, ongeneeslijk en niet te bevatten.

Stoere vader

Ze willen beiden beter worden, de tiener en de vader. De artsen schrijven kuren voor waar ze ziek van worden. De moeder van het meisje is haar steun en toeverlaat. Haar stoere, sterke vader kan haar niet beschermen en haar broers stoeien niet meer met haar. De jonge vader wil bij zijn zoontjes zijn die op zijn bed klimmen, aan de dekens trekken. Willen dat hij vader kan zijn en meespelen. Zijn vrouw glimlacht verdrietig.

Ze worden steeds zieker, komen in een rolstoel en worden kaal. Ze zijn een schim van wie ze eens waren Ze blijven hopen en vechten. Volleybalvriendinnen nemen het meisje mee naar wedstrijden, in haar rolstoel zit ze aan de kant. De jonge vader gaat in rolstoel met de kinderen en zijn vrouw een ijsje eten. Zowel de tiener als de vader gaan voor genezing, maar helaas... Beiden overlijden. Het meisje in het bijzijn van haar ouders en broers, de jonge vader met zijn handen in die van zijn vrouw.

Laat anderen dit niet overkomen

Het meisje en de jonge vader hebben één grote wens gehad: laat anderen dit niet gebeuren. Voor hun is het te laat,  maar dit mag anderen niet overkomen. Ouders moeten hun kinderen kunnen zien opgroeien en niet verliezen aan kanker. Jonge kinderen moeten hun ouders niet verliezen aan kanker. Op beide rouwkaarten staat daarom dat ze geen bloemen willen, maar een gift voor kankeronderzoek. Hun boodschap is gelijk: geef anderen een betere kans op leven.

Met hart en ziel voor kankeronderzoek

Ze worden beiden gemist, maar ze leven voort in daden van mensen die hen lief hebben (gehad). De moeder van het meisje bakt taarten om geld in te zamelen voor jongeren met kanker. De jonge weduwe zet zich in voor allerlei acties om het onderzoek naar kanker te kunnen financieren.

Op mij hebben ze diepe indruk gemaakt. Het heeft ervoor gezorgd dat ik mij met hart en ziel inzet om geld in te zamelen voor veelbelovend kankeronderzoek dat (nog) niet gefinancierd wordt. Want met dat onderzoek komt genezing dichterbij en kunnen we wellicht ooit kanker voorkomen.

G.G. Klooster MSc is projectleider van het UMCG Kanker Researchfonds

Cookie-instellingen