"Zo fijn dat we konden terugvallen


op een uitvaartverzorger die echt met ons meedacht"

"Zo fijn dat we konden terugvallen


op een uitvaartverzorger die echt met ons meedacht"

"Dag lieve zus"

22 november 2016
Een column van Ineke Keizer, Yarden & Keizer Uitvaartzorg Doetinchem

Dorien vertelt over haar zus Astrid. “Ze hield enorm van lezen, kunst, klassieke muziek en reizen. Astrid had kasten vol met boeken: literatuur, biografieën, reisgidsen en kookboeken.

Astrid heeft heel wat van de wereld gezien. Als ze op reis ging bereidde ze zich zorgvuldig voor. Een gedegen planning met bezoeken aan kenmerkende bezienswaardigheden. Maar vooral was Astrid geïnteresseerd in mensen. Hun gebruiken, waarden en normen, geloof, rituelen en de kookkunsten. Astrid genoot enorm van haar reizen. Ze nam altijd een bijzonder aandenken mee naar huis. Het verrijkte haar leven.

“Ik kon het echt niet geloven”, zegt Dorien. “Ik kreeg een telefoontje van de beste vriendin van Astrid dat ze dood was gevonden in haar woning. De politie deed op dat moment sporenonderzoek en mij werd gevraagd zo snel mogelijk naar Leiden te komen. Nadat ik de hoorn had neergelegd voelde ik alle energie uit mij wegglijden. En nu, wat moest ik doen? Eerst proberen na te denken en dan handelen. Ik belde mijn man Joop, die direct naar huis kwam. Daarna heb ik contact opgenomen met mijn broers om het slechte nieuws te vertellen. Joop heeft nog nooit zo snel naar Leiden gereden. Het was de meest bizarre rit van mijn leven.”

“In Leiden zijn we goed opgevangen”, vervolgt Dorien haar verhaal. “Eerst door de politie en later door de plaatselijke uitvaartondernemer. Omdat alles snel geregeld moest worden was er op dat moment geen ruimte voor emoties. Gelukkig wist ik dat Astrid de wensen voor haar uitvaart had vastgelegd. Heel duidelijk had ze alles op een rijtje gezet, wat voor ons een enorme steun is geweest.” We zitten met elkaar aan tafel als Dorien mij alles vertelt. Naast een mooie bos bloemen staat een foto van Astrid met daarbij een brandend kaarsje. Dorien loopt naar de keuken om koffie in te schenken. Daarna laat ze mij de muziek horen waar Astrid zo van hield. “Deze cd’s lagen op haar kast en ik heb ze meegenomen. Astrid wil dat haar afscheidsplechtigheid in besloten kring plaatsvindt, zonder sprekers. Alleen maar naar muziek luisteren.” Even worden de emoties Dorien te veel. Heel begrijpelijk na wat er allemaal is gebeurd. Woorden zijn nu niet nodig, de muziek zegt genoeg.

Een paar dagen later vindt de uitvaart van Astrid plaats. Zoals ze zelf heeft vastgelegd, een crematie in Doetinchem, waar ze is opgegroeid. Samen met de genodigden wacht ik buiten op de rouwauto waarmee Astrid van Leiden naar Doetinchem wordt gebracht. Het is heel emotioneel maar tegelijkertijd mooi als we de rouwauto over de lange laan zien aankomen. Lopend begeleiden we Astrid het laatste stukje naar het crematorium. De afscheidsplechtigheid was indrukwekkend en mooi, zonder dat er veel is gesproken. In alle eenvoud, heel waardig, zoals Astrid het wilde.

Ineke Keizer, Yarden & Keizer Uitvaartzorg Doetinchem

Dit artikel is, voorzien van andere namen, gepubliceerd met toestemming van de familie.