"Zo fijn dat we konden terugvallen


op een uitvaartverzorger die echt met ons meedacht"

"Zo fijn dat we konden terugvallen


op een uitvaartverzorger die echt met ons meedacht"

Lieve mama

24 november 2016
Een column van Ineke Keizer, Yarden & Keizer Uitvaartzorg Doetinchem

Als geen ander realiseer ik mij dat de dood onlosmakelijk verbonden is aan het leven. Zo ook voor de mensen die mij heel dierbaar zijn. Op het moment dat het alles veranderende telefoontje komt, staat de wereld even stil…

Het is vrijdag en ik heb een volle agenda. Aan het eind van de middag staat een gesprek gepland in het ziekenhuis met de behandelend arts van mijn moeder. Zij heeft voor de 2e keer in korte tijd een zware operatie ondergaan en het herstel gaat niet voorspoedig.

Ik loop de kamer binnen waar mijn moeder ligt. Normaal gesproken kijkt ze dan op en krijg ik een grote glimlach van haar. Nu zijn de gordijnen rondom haar bed gesloten. Een verpleegkundige is bezig met onderzoeken en ik wacht rustig tot ze klaar is. Eerlijk gezegd schrik ik als ik haar zie liggen, zo broos en witjes in dat grote klinische ziekenhuisbed. Ik ga naast haar zitten en pak haar hand vast. De voor mij zo vertrouwde zachte handen, die veel werk hebben verzet, maar nu de kracht niet meer hebben om een kopje vast te houden. Mijn moeder heeft jarenlang voor mij gezorgd en nu zorg ik voor haar. Gek, maar tegelijkertijd ook weer mooi en fijn om te kunnen doen.

We praten wat en ik merk dat het haar vermoeit. Zoals altijd probeert ze zich voor mij ‘groot’ te houden. Ik bewonder haar enorme doorzettingsvermogen om er toch weer bovenop te komen, zodat ze naar huis kan. Klagen doet ze niet en anderen tot last zijn wil ze niet graag. Maar ja, als je al zo oud bent geworden en aan een rolstoel gekluisterd bent is een beetje hulp en ondersteuning toch niet zo raar?

Na het gesprek met de arts ga ik nog even terug naar mijn moeder. “Ik heb pijn in mijn buik en ik ben zo moe en koud. Hopelijk gaat dit snel over.” Ze weet dat ik 2 dagen later op vakantie ga en eerlijk gezegd ben ik er niet gerust op. “Je gaat wel ver weg hè, met het vliegtuig toch? Maar dan kan je niet snel terugkomen naar Nederland. Nou ja, het komt allemaal weer goed hoor. Ga maar lekker genieten.” Het feit dat mijn moeder dit zegt, maakt mij bang. Ik geef haar een dikke knuffel en een kus en we zwaaien tot ik haar niet meer kan zien.

Die nacht om twee uur gaat de telefoon. Ik weet direct dat het geen goed nieuws is en met een steen in mijn maag neem ik op. “Dag mevrouw Keizer, ik moet u helaas vertellen dat uw moeder is overleden. Mijn maag keert zich om en met droge mond kan ik nog net uitbrengen dat ik eraan kom.

Ineke Keizer, Yarden & Keizer Uitvaartzorg Doetinchem

Dit artikel is, voorzien van andere namen, gepubliceerd met toestemming van de familie.


Hulp nodig?

Hulp nodig?

Behoefte aan informatie?

Neem gratis contact met ons op:

0800 1292
Maandag t/m zondag van 8.00 tot 21.00 uur
Bel mij terug08.00-21.00 (ma t/m zo)
Chat online08.00-21.00 (ma t/m zo)

WhatsApp met ons08.00-21.00 uur (ma t/m zo)

Behoefte aan advies?

Neem contact op voor een persoonlijk adviesgesprek

Adviseur Yarden
Onafhankelijke adviseur